Pierwszy finisz 2011 i zaproszenie

Pewnego zimowego dnia siedziałyśmy sobie przy babskich pogawędkach: ja i Yenulka. Wiecie jak to jest: o wszystkim i o niczym, ale najwięcej to o tym co byśmy chciały i co widziałyśmy i że też byśmy tak itd. w ten deseń.... 
Po przegadanych kilku godzinach w końcu poczyniłyśmy coś konstruktywnego: postanowiłyśmy zmotywować się przez wyszywanie grupowe i tak, po włączeniu w spisek Madziuli, powstało miejsce Polski Needlepoint.
Celem tego miejsca jest wspólne uczenie się needlepointa. Prowadzimy tam dyskusje nt materiałów, nici, dostępności niezbędnych półproduktów, szukamy rozwiązań możliwych do zastosowania w naszych domowych warunkach. 
Blog działa od 9.04.2010r. i  po 9 miesiącach możecie znaleźć tam już pierwsze ukończone projekty z roku 2010. W tym mój :)

Dostałam speeda na koniec roku i ukończyłam drugą już w ciągu dwóch tygodni pracę needlepointową: A Promise of Mystery - oto ona:  

 

Finally I was able to finish stitching A Promise of Mystery – one year project managed by American Needlepoint Guild named Stitch of the Month.

APOM was ‘mystery’ SAL what means each month of 2010 one part of the pattern was published and no one known exactly how final picture looks like! That was quite interesting and new experience: first time I decided to stitch an item with no overall view for final result. Last piece of pattern was published 1^st December 2010 but end of year I arranged a few days to stitch my APOM.

Used colors are my own choice - original materials are listed down on ANG website.

I am delighted with the results: I enjoy sparkle threads, used stitches, composition, colors matching.

 

Size: 21,5cm x 21,5cm;

Threads: DMC Pearl Cotton, Anchor mouline, Kreinik ribbons 1/16”, Anchor Ariste,

  

 If you are interested in needlepoint please take a look on new Stitch of the month proposition for 2011. Ro Pace designed it! That might be the chance for you to try needlepoint :)

W tym roku zaczynamy nową wyszywaną zabawę: Flower of Italy. Będzie trwała do końca 2011 roku, co miesiąc będzie pojawiał się kolejny fragment schematu na rok 2011. Dołączyć można w każdej chwili  - ale im wcześniej tym mniej zaległości do nadrabiania :D

Sezon na śnieg

Jak zapowiedziałam wcześniej teraz będzie post nie-robótkowy. Bo ten post będzie o zimie.
Pisałam już że lubię zimę zupełnie na przekór Tym którzy chcą już mieć ciepło i lato i upały.

Zainicjowaliśmy z Połamańcen sezon narciarski, tym razem w Szczyrku. Zobaczcie jakie piękne widoki było nam dane podziwiać:

Miłej zimy w ten pluchowy, deszczowy, szary weekend :)

Rachunek sumienia 2

Dziś wracając z urlopu i rozmyślając jeszcze nad ubiegłym rokiem zdałam sobie sprawę że nie wspomniałam w rachunku sumienia o dwóch zdarzeniach które to bezpośrednio robótkami nie były ale.... ściśle wiązały się z tym tematem. Były to projekty bezpośrednio związane z rokiem 2010:  uruchomione zabawy SAL wraz z dedykowanymi blogami.

Polski Needlepoint - zabawa która narodziła się w dwóch głowach, potem trudno ją było wyartykułować aż w końcu przy kawie i babskich pogaduchach padło głośno 'A'. Potem było 'B' i 'C' i ostatecznie 9 kwietnia 2010 wieczorem światło księżyca ujrzał blog którego celem jest szerzenie techniki needlepoint.
Ten blog powstał dzięki Yenulce i Madziuli przy moim skromnym udziale. Graficznie wsparła nas niezastąpiona AnnMargaret.
Były chwile zwątpienia, było ciężko, był stres. Ale dotarłyśmy się, odkryłyśmy że dobrze nam się razem pracuje, cieszy nas zainteresowanie nową techniką.

W pierwszym projekcie aktywnie uczestniczyło 13 osób. Mamy już kilka prac ukończonych.
W tym roku kontynuujemy zabawę z nowym projektem, znowu są chętni chcący poskramiać needlepoint! Ta zabawa się nie kończy i trwa dalej!
Zaraz okaże się że needlepoint to już działalność operacyjna ;)



Świąteczny SAL 2010 - zabawa zainspirowana popularnością ubiegłorocznego Choinkowego SAL-a 2009 - tym razem w retuszowanej wersji bo na blogu ogólnodostępnym.

Już drugi rok bawiłyśmy się razem :) Wiecie ile nas było? Pół setki!
Dokładnie 58 osób bawiło się wspólnie, ponad połowa ukończyła prace świąteczne przed  Świętami 2010 - uważam że osiągnęłyśmy SUKCES :)

I oto koniec rachunku sumienia za 2010 rok.
Biorąc pod uwagę zaangażowanie i efekty pracy nad dwoma powyższymi projektami cieszę się że udało mi się zrobić choć tyle prac ile w poprzednim poście podsumowałam ;)
Macie rację: nie o ilość idzie ale o jakość. A także, jak napisała Lila, o satysfakcję z pracy którą się wykonuje. Dzięki kilku próbom wiem co sprawia mi radość :) Teraz tylko trzeba pracować!



Mam nadzieję że rok 2011 pozwoli nam kontynuować wspólne projekty - w końcu dalej wyszywamy :D
Zachęcam do zabawy w needlepoint - właśnie zaczynamy wyszywanie nowego wzoru. Myślę że warto spróbować aby dowiedzieć się czy "lubię to" ;)


Mam niedosyt robótkowania. Rzuciłam się na wyszywanie jak szczerbaty na suchary. Już niedługo efekty pokażę, ale następny post będzie jeszcze o czymś innym :D

Rachunek sumienia

Nie zakończyłam ubiegłego roku jak trzeba: nie było robótkowego rachunku sumienia.
31 stycznia zdałam sobie sprawę z tego że rok 2010 był okrutnie ubogi w tym temacie. Koncentrowałam się na działce, spotkaniach towarzyskich, rąbaniu ogrodu, sadzeniu i innych aktywnościach będących pożeraczami czasu (np.: godziny spędzane w samochodzie za kierownicą, rysunek). O!!! Żeby nie było: niczego nie żałuję! Po prostu stwierdzam fakty.
Ostatni rok pomimo iż ubogi w skończone prace był też szalenie urozmaicony. Pojawiły się w nim zarówno:

• stolarka 
• szycie, 
• szydełkowanie, 
• wyszywanie: krzyżyki, needlepoint, Schwalm

jak i ...

• koronkowanie: klocki, Aemilia ars.

Nauczyłam się w tym czasie wiele o sobie: otóż nie przepadam za koronkarstawem. Owszem radzę sobie, nawet nie najgorzej, ale nie sprawia mi to takiej przyjemności jak wyszywanie.
Preferuję haft, nie najgorzej radzę sobie z igłą i szyciem ręcznym, drewno wymaga wiele cierpliwości ale efekty tej pracy dają mnóstwo radości.

Prac ukończonych tylko kilka - z tego jak ubogi był 2010 zdałam sobie sprawę próbując przypomnieć hafty krzyżykowe. 
Za to większość na lnie, jedna praca lnianymi nićmi wyszyta, jedna nitkami od Niny, jedna na aidzie 20 (choinka UB), jeden UFO skończony (firanki z kurami):

Statystyki ratuje nieco ukończona w Sylwestra Laura:

Na szczęście rok 2011 będzie lepszy!
Dlaczego? Bo zamierzam skoncentrować się na hafcie, nie eksperymentować z koronkami, zatrudnię Singerka do szycia, mój Połamaniec założy mi nawadnianie w ogrodzie a i chwastów będę miała mniej w ogrodzie z roku na rok.

Rokowania na 2011 są dobre.
Czego i Wam życzę Drogie Odwiedzające, Czytelniczki i Komentatorki.

Rzutem na taśmę

skończyłam w Sylwestra o godzinie 20 wyszywać Laurę Perin.
Brakujący granatowy Kreinik wypełnił brakujące miejsca i oto mam już swoje 100%  gotowości.

Niniejszym oświadczam że czuję się fantastycznie gdyż skończyłam rok 2010 z jedną pracą niedokończoną mniej.

W tym Nowym Roku życzę Wam oczywiście zdrowia, zdrowia i jeszcze raz zdrowia. Do tego uśmiechów, szczęścia, pogody ducha, miłości, cierpliwości, wyrozumiałości i wszystkiego o czym jeszcze pomarzycie.

W sferze robótkowej zaś na Nowy Rok życzę specjalnie: kontrolowanego Miecia i czasu na robótki! Kreatywne już jesteście wszystkie jak jeden monż, zatem teraz życzę Wam czasu na realizację tychże pomysłów! 

Niech moc będzie z Wami :)

Życzenia

Dziękuję że ze mną jesteście, odwiedzacie to miejsce, dopingujecie i motywujecie. Dziękuję że ciepło się wypowiadacie i myślicie.  Mam nadzieję że tą drogą trafią życzenia do Was wszystkich!

Przesyłam uściski mocne i ciepłe!

Znowu Schwalm

Ello :)

w tym pięknym przedświątecznym tygodniu postanowiłam troszkę Wam zaostrzyć apetyty. A co. Taaaak:  kapusia, grzybki, uszka, barszczyk, karp, chrzan (do karpia ofcors), grzybowa z makaronem, makowiec.... Wszystko cacy, tylko dupa rośnie.

To już niech rośnie lepiej postęp prac. Na zachętę i zaostrzenie właściwych apetytów kilka zdjęć więcej będzie. Oto skany serwety Ani Baranowicz, naszej Mentorki i Nauczycielki haftu, wspomnianej w poprzednim poście.
Uzyskałam pozwolenie Ani na publikację zdjęć Jej pracy.

Oto różnorodność ściegów haftu Schwalm w wykonaniu Ani, cztery rogi serwety:

Haft ze Schwalm

w poprzednim odcinku zapowiedziałam haft ze Schwalm.
Zaczęłam się go uczyć tydzień temu, kiedy to Ania Baranowicz ściągnęła do Warszawy na spotkanie.

Postanowiłam też że dość już próbkowania, robienia kawałków prac które nie wiem jak potem wykorzystać bo są nieskończone lub znudziły mi się pod koniec.
Tym razem od razu skok na głęboką wodę: będzie serweta kwadratowa, około 60cm x 60 cm.
W rogu będzie miała motyw typowy dla haftu ze Schwalm: serduszko z motywami kwiatowymi. Motyw przygotowała Ania. Samodzielnie :)
Motyw został przeniesiony na tkaninę zwykłym ołówkiem: byle równo! Bo inaczej ściegi będą krzywe. 

Kontur serduszka otoczony jest dwoma rodzajami ściegu łańcuszkowego:
- łańcuszek zwykły, zamknięte oczka
- łańcuszek węzełkowy

Na zewnątrz widoczne są 'wachlarzyki' - to ścieg obdziergiwany.

W środku serduszka widać ścieg z dziurkami. Zupełnie jak w hardangerze: wysnuwa się konkretne nitki tkaniny i metodą oplatania łączy nitki w grupy w założony sposób.

Poniżej serce jeszcze przed skończeniem: widać fragment wysnutych nitek na tle łapki mojej pod spodem. Regularnie co czwarta nitka tkaniny jest wypruta.

Poniżej widać serduszko już skończone.

 

 A poniżej rzut oka na cały motyw i proporcje z nożyczkami.

Materiał: Belfast Linen Anitc White 32ct

Nici: perłówka Anchor 8, kolor 926


Jak widać czekają mnie jeszcze łodyżki, listki i kwiatuszki. Każdy kwiatek będzie wypełniony innym motywem, na pewno środkowy duży tulipan będzie miał również ścieg ażurowy. Kwiaty po bokach nie będą miały raczej ściegów opartych na wysnuwanych nitkach tkaniny.

Za mną dopiero pierwsze doświadczenia w tym rodzaju haftu, ale jestem zachwycona! Efektem, szybkością pracy, odmiennością od krzyżyków, monokolorowym ściegiem i wreszcie użytkowością tej pięknej techniki. Jest idealna na obrusy, serwety i inne tkaniny użytkowe.

Zachęcam do nauki tej techniki: łączy w sobie malowniczość haftu płaskiego i regularność haftów liczonych. Idealna technika aby kiedyś może oswoić się z haftem płaskim.

A w następnym odcinku będzie wymęczony needlepoint.

Rysunek

Chyba niedługo zmienię profil tego bloga. Tyle ostatnio się u mnie dzieje że nawet nie wiem za co się łapać. Ale to wszystko na własne życzenie więc nawet nie narzekam.

Znacie takie powiedzonko że jak już nie ma się na nic czasu to na jedną więcej aktywność też czas się znajdzie? Więc robię bokami bo.... igłowstręt mnie opuścił. Wreszcie w ostatnią niedzielę wieczorem złapałam za igłę i dokończyłam sierść Upiornego Misia czyli backstitche. O tym że jest miś jest upiorny już teraz wiem. I choć zawsze TT mi się podobały to jakoś nigdy nie zrobiłam żadnego wciąż odsuwając je na koniec kolejki.
Otóż wizytując ostatnio  koleżankę Yen zrobiłyśmy remanent szuflad i Koleżanka wyciągnęła cały prywatny kit czyli nie mniej ni więcej jak UFO misiowe. Miała być metryczka kilka lat temu. Teraz to chyba już Dziewczę do żłoba chodzi a metryczka leżała dalej nieskończona. Leżała bo misiek śpał na poduszce ale golusieńki cały! No to zaproponowałam że dokończę backstitche, a cóż tam dla mnie! Kto robi Powellki albo rajstopki Babcine to żadne miśki kudłate nie są straszne.
Generalnie nie bolało aż tak bardzo. Przynajmniej do kiedy robiłam sierść którą i tak musiałam sobie odznaczyć innym kolorem na schemacie, bo krechy oryginalne miały grubość milimetra i nie było wiadomo czy w środku krzyżyka czy w narożniku się kończą.. Ale jak podeszłam do kołderki to (motyla stopa!!!!) czułam się jak na karuzeli. Kto wymyślił ten schemat powinien go za karę wyszyć! Kocyk wyglądał jakby pijany królik skakał po całym brzegu kołderki. Zamiast linii wyszywania były jakieś kropki w różnych kierunkach i odstępach zrobione. Powinni choć te kropki ponumerować to wiedziałoby się od której do której należy trzymać kierunek. A może tam powinny być wyszyte french knoty???? Nie wiem. Fakt że szczęśliwie dokończyłam miśka TT i teraz już usunę miśki TT z mojej kolejki do wyszywania. Bez żalu.
Co nie znaczy że nadal mi się nie podobają :D

Miśka może kiedyś pokaże Yenulka u siebie. Nie pokazuję go bo nie moje to dzieło - ja tylko ostatni szlif rzuciłam. 

Zabrałam się aktualnie wreszcie za naszego SAL-a needlpointowego. Nie idzie szybko ale staram się skończyć w tym roku.

Mnóstwo czasu pochłania mi rysunek. Praca domowa z poprzedniej lekcji zajęła mi pół niedzieli. Drugie pół niedzieli Lekcja 2 rysunku. Oto efekty nauki cieniowania. A tak naprawdę to cieszę się z całej geometrii i operacji przestrzenią jakiej używamy podczas zajęć. Bo te cienie są wyliczone oczywiście a nie tak machnięte 'z głowy'  :)
A sześcianów wreszcie kiedyś się nauczę ładnych rysować :)

 

A tu na dole widać że sześcian stoi przy ścianie? No tak, tak .... krzywy był to został ręką instruktora poprawiony :( 

Praca domowa nr 2 do zrobienia na niedzielę 12 grudnia czeka sobie na lepsze czasy.

A w następnym odcinku będzie haft ze Schwalm. 

Muszę

bo się uduszę.
Podtrzymuję że kocham zimę. Jest piękna. I nart się nie mogę doczekać.

Ale jak myślę znowu o grzebaniu w ziemi, działce i oglądaniu każdej roślinki 'czy już urosła' to mi się w środku przekręca. CHCĘ i już!

Rozerwana jestem na pół.


Idę piec tort karmelowo-migdałowy. W końcu w sobotę Barbórki :)